Hallo allemaal, bij deze dan een stukje over mijn wederwaardigheden na mijn vertrek bij ABN Amro.

Na twee jaar onzekerheid was het bijna een opluchting toen in december 2005 de boventalligheidsbrief binnen was. Meteen de week er op zette ik mijn CV op Monsterboard; ik wilde de knoop doorgehakt hebben en ergens anders verder kunnen.
Uit de stroom aanbiedingen en interviews sprong XB in Almere er voor mijn gevoel wel uit. Een klein bedrijf, met een ontwikkelafdeling op kantoor, dus geen detachering want dat wilde ik liever niet (ik heb ooit krap 2 jaar bij een detacheerder gewerkt en al die tijd 3 uur per dag in de auto gezeten). Bij de gesprekken werd er nadruk op gelegd dat er ook iets aan eigen productontwikkeling werd gedaan, dat trok me wel. Ook 36 uur was mogelijk al was het dan geen 4 maal 9, en met een aardig salaris plus lease auto zag het er financieel ook niet slecht uit - niet op AAB niveau, maar met de premie kon dat gat nog wel overbrugd worden.

1 februari begon ik en het zag er de eerste weken aardig uit. Wel erg wennen natuurlijk na 18 jaar ABN Amro maar dat was te verwachten.
Toch begon het al snel te knagen. Hoewel we met een 10-tal ontwikkelaars en projectleiders op een kamer zaten, was iedereen eigenlijk met zijn eigen project voor zijn eigen klant bezig. Je zat dus wel bij elkaar maar vormde geen team, en dat teamgevoel miste ik toch wel erg.
Verder werd er voor je gepland: je manager gaf aan in hoeveel dagen hij dacht dat een klus te klaren was. Toen ik bij een planning voorzichtig aangaf dat ik me afvroeg of die voor mij wel haalbaar was kreeg ik als reaktie "wij kunnen hier wel aardig plannen"; kennelijk kon ik dat met ruim 25 jaar ervaring dus niet (?)

Omdat iedereen met zulke deadlines werkte was het ook erg moeilijk om een collega te vinden die iets uit kon leggen of kon laten zien (nog afgezien van het feit dat er geen coding standaard of standaard aanpak was, zodat iedereen buiten zijn eigen project ook een kat in een vreemd pakhuis was).
De spreekwoordelijke druppel kwam toen ik in een gesprek met mijn manager rechtstreeks om ondersteuning vroeg. Ik was bezig met de ombouw van een Struts project maar kon in de code mijn weg met de grootste moeite vinden, en vroeg of de oospronkelijke ontwikkelaar (die nog in dienst was) niet beschikbaar was om mij er 1 of 2 dagen doorheen te praten. Dat kon niet. Er werd "niemand naast gezet" en ik moest "het gewoon afmaken".
Samen met het feit dat ik voor mijn gevoel nog steeds niet lekker zat was dat voldoende om een beslissing te nemen en in de eerste helft van april was ik opnieuw aan het solliciteren. Niet meer via de mallemolen van Monsterboard; deze keer wilde ik het rustig aan doen en goed om me heen kijken.